Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Το ρομπότ, ο Φρανκενστάιν και τα γενέθλια.



Ποιός έκανε το λάθος να υποσχεθεί τρισδιάστατες τούρτες στα ανίψια του? Εγώ φυσικά. Αποφάσισαν να γιορτάσουν τα γενέθλιά τους την ίδια μέρα για να καλέσουν όλους τους φίλους και συγγενείς, έτσι δεν είχα να φτιάξω μια τούρτα, αλλά δυο.

Αφού διαλέξαμε το σχέδιο της κάθε τούρτας, έπιασα δουλειά. Ευτυχώς για το πιο δύσκολο, το ρομπότ, βρήκα στο flickr αναλυτικές φωτογραφίες για την κατασκευή του. Το ρομπότ έγινε με λευκό παντεσπάνι και κρέμα λεμονιού, ενώ ο Φρανκενστάιν με σοκολατένιο παντεσπάνι και σαντιγί. Αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις ιδέες μου για πιο ασυνήθιστα υλικά, λόγω του "ευαίσθητου" ουρανίσκο του Άγγελου.


Τούρτα Ρομπότ

Αυτό το παντεσπάνι η μαμά μου το φτιάχνει εδώ και 40 χρόνια και το μόνο που έχει αλλάξει είναι η ποσότητα της ζάχαρης, που έχει μειωθεί σημαντικά.

Λευκό Παντεσπάνι (συνταγή μαμάς)

υλικά για ένα ταψί 23x30 εκ.

  7 αυγά, χωρισμένα
   340 γρ. ζάχαρη
   450 γρ. αλεύρι
   60 γρ. ζάχαρη για τη μαρέγκα
   1 κ.γ. κρεμόριο
   3/4 κ.γ. αλάτι
   2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
   2 κ.σ. φρέσκο ​​χυμό λεμονιού

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 °. Βουτυρώνουμε ελαφρά το ταψί και στρώνουμε τον πάτο και τα πλαϊνά με λαδόκολλα. Κοσκινίζουμε το αλεύρι, το μπέικιν και το αλάτι. Με ένα ηλεκτρικό μίξερ σε μέτρια ταχύτητα, χτυπάμε τους κρόκους και τη ζάχαρη μέχρι να γίνει ένα αφράτο μείγμα (περίπου 6 λεπτά). Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε καλά.

Με ένα μίξερ χειρός, χτυπάμε τα ασπράδια σε μέτρια ταχύτητα μέχρι να "αφρίσουν", περίπου 1 λεπτό. Προσθέτουμε το κρεμόριο και χτυπάμε σε μεγάλη ταχύτητα. Στη συνέχει προσθέτουμε τα 60 γρ. ζάχαρης συνεχίζοντας το χτύπημα μέχρι να σφίξει η μαρέγκα αλλά να μην στεγνώσει (περίπου 3 λεπτά).

Χρησιμοποιώντας μια λαστιχένια σπάτουλα, ανακατεύουμε το 1/4 από τη μαρέγκα στο μείγμα ζάχαρης/αυγού και στη συνέχεια την υπόλοιπη μαρέγκα. Ανακατεύουμε μόνο μέχρι τα ασπράδια δεν είναι πλέον ορατά. Προσθέτουμε σιγά-σιγά το αλεύρι και με τη λαστιχένια σπάτουλα ανακατεύουμε μόνο όσο χρειάζεται για να εξαφανιστεί το αλεύρι. Αν ανακατέψουμε πολλές φορές θα ξεφουσκώσουν τα ασπράδια. Αδειάζουμε στο ταψί και ψήνουμε για περ΄που 40 λεπτά, ελέγχοντας με μια οδοντογλυφίδα για σιγουριά.

Αφού κρυώσει το παντεσπάνι, το κόβουμε για να φτιάξουμε το ρομπότ. Ενώνουμε τα κομμάτια το παντεσπάνι με lemon curd, αφού πρώτα το συροποιάσουμε καθώς προχωράμε. Αν το συροποιάσουμε πρώτα ίσως δυσκολευτούμε να το μεταφέρουμε.  
Lemon curd μπορούμε να βρούμε στο Α.Β. Βασιλόπουλος, ή να φτιάξουμε μόνοι μας
























Τούρτα Φρανκενστάιν

Η συνταγή για το σοκολατένιο κέικ αυτής της τούρτας προέρχεται από το Bake or Break, ένα από τα αγαπημένα μου blog. H γέμιση είναι με σαντιγί -morfat κονσέρβα, για να είναι σταθερή και να αντέξει το βάρος- η επικάλυψη είναι με ganash, και στο τέλος η ζαχαρόπαστα.

Η μόνη αλλαγή που έκανα στη συνταγή της BoB είναι να μειώσω την ποσότητα της ζάχαρης. Οι Αμερικάνοι γενικά βάζουν πάρα πολύ ζάχαρη για τα γούστα μου. Έβαλα 150 γρ. λευκή ζάχαρη αντί για τα 300 γρ. που ζητάει η συνταγή και άφησα την καφέ ζάχαρη στα 320 γρ. Το αλεύρι το υπολόγισα στα 130 γρ. το φλιτζάνι.

To κέικ σε στρόγγυλη φόρμα 32 εκ. διάμετρο και προσάρμοσα τα υλικά του κέικ για αυτό το μέγεθος.
Το κέικ δεν έγινε αρκετά υγρό, αλλά νομίζω ότι φταίω εγώ για αυτό. Αφού το έβγαλα από το φούρνο να κρυώσει και επειδή ήμουν απασχολημένη με άλλες προετοιμασίες, το άφησα εκτεθειμένο για πολλές ώρες χωρίς να το τυλίξω με σελοφάν. Δεν θα ξανακάνω το ίδιο λάθος.

Δεν μου αρέσει η ζαχαρόπαστα σαν γεύση αλλά στην συγκεκριμένη τούρτα δεν έδεσε άσχημα σαν σύνολο. Μπορώ να πω ότι το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό (αν εξαιρέσεις το στεγνό κέικ).




Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

Eν αρχή ...

Είναι σχεδόν δυό χρόνια τώρα που σκέφτομαι να ξεκινήσω ένα blog μαγειρικής. Μετά τον απαιτούμενο χρόνο σκέψης και προετοιμασίας έφτασε η μεγάλη μέρα (ή νύχτα). Ξέρω! Κανείς δεν χρειάζεται ακόμα ένα blog μαγειρικής, αλλά δεν θα σας κάνω τη χάρη. 

Μου αρέσει να μαγειρεύω (κυρίως γλυκά) και να παρακολουθώ διάφορα blog μαγειρικής, αλλά τελευταία μου έχει γίνει σχεδόν εμμονή. Έτσι για την "επαναφορά" της πνευματικής μου γαλήνης ξεκινάω αυτό το blog. 

Καθότι γραφίστας στο επάγγελμα, με "διακατέχει" μια τελειομανία σχετικά με την μορφή του blog, τις αποστάσεις, τις γραμματοσειρές και τα ανεπιθύμητα πλαίσια (βλέπε φωτο) που δεν μπορείς να τα ξεφορτωθείς όσο και αν προσπαθείς !!! Θα καταφέρω να το ξεπεράσω κάποια στιγμή και θα προχωρήσω στην ουσία αυτού του blog. 

ΤΑ ΓΛΥΚΑ. 

Μια και μιλάμε για γλυκά, απολαύστε τον Σεμπάστιαν και την Ίμα.