Tα πεκάν κάνουν την καρυδόπιτα

Μέχρι σήμερα δεν έβρισκα καμία αισθητή διαφορά ανάμεσα στα πεκάν και στα καρύδια που χρησιμοποιούμε εμείς. Γιατί να χρησιμοποιήσω πεκάν, όταν μάλιστα τα καρύδια έχουν 12 € το κιλό ενώ τα πεκάν έχουν 22 €;

Mέχρι σήμερα… αυτή είναι η φράση κλειδί.  Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω κάποια πεκάν που μου είχαν περισσέψει σε μία κλασική, χαρακτηριστική συνταγή και να φτιάξω Chocolate Pecan Pie. 

Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις ανατρέχω στην Μάρθα Στιούαρτ , αμφισβητήσιμη προσωπικότητα μεν, αλλά με αξιόπιστες και δοκιμασμένες συνταγές δε. Βρήκα 2-3 συνταγές με το ίδιο θέμα και έκανα μια μίξη με κάποια συστατικά , αλλά η συνταγή στην οποία βασίστηκα είναι αυτή.

Chocolate Pecan Pie.

Για ένα στρόγγυλο ταψί 23 εκ.

Βασική συνταγή ζύμης    
   165 γρ. για κάθε χρήση αλεύρι
   1/2 κ.γ. αλάτι
   1/2 κ.γ. ζάχαρη
   115 γρ. κρύο βούτυρο, σε κομμάτια
   2-4 κ.σ. παγωμένο νερό 

Γέμιση 
   115 γρ. σοκολάτα 70%, ψιλοκομμένη
   50 γρ. βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
   4 μεγάλα αυγά, ελαφρώς χτυπημένα
   1/2 φλ. σιρόπι γλυκόζης (αντί καλαμποκιού)
   150 γρ. καστανή ζάχαρη
   1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
   1/2 κ.γ. αλάτι
   120 γρ. μισά καρύδια πεκάν
   1 κ.σ. μπέρμπον ή ουίσκι

 

Οδηγίες για τη βασική συνταγή ζύμης:

Σε ένα πολυμίξερ (επεξεργαστή τροφίμων) ανακατεύουμε λίγο το αλεύρι, το αλάτι και τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το βούτυρο και χτυπάμε μέχρι το μείγμα να μοιάζει με ψίχουλα, στο μέγεθος μπιζελιού με μερικά κομμάτια βουτύρου να φαίνονται. Σκορπίζουμε 2 κουταλιές της σούπας παγωμένο νερό και χτυπάμε τη ζύμη μέχρι να είναι εύθρυπτη, αλλά να κρατά μαζί όταν τη πιέζουμε με τα δάχτυλά μας (αν είναι απαραίτητο, προσθέτουμε έως και 2 κουταλιές της σούπας νερό, 1 κουταλιά της σούπας τη φορά). Δεν πρέπει να χτυπηθεί για πολύ ώρα.

Αδειάζουμε τη ζύμη σε ένα μεγάλο κομμάτι πλαστικό περιτύλιγμα. Διαμορφώνουμε ένα δίσκο 2,5 εκ. παχύ, τυλίγουμε με το πλαστικό περιτύλιγμα και βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 1 ώρα ή έως και 3 ημέρες.

Σε μια αλευρωμένη επιφάνεια ανοίγουμε τη ζύμη σε ένα κύκλο 34 εκ. με έναν αλευρωμένο πλάστη. Τυλίγουμε τη ζύμη γύρω από τον πλάστη κα την ξετυλίγουμε πάνω από το ταψί. Πιέζουμε τη ζύμη προς τα κάτω και στις πλευρές χωρίς να την τεντώνουμε.

Με το ψαλίδι της κουζίνας, κόβουμε τη ζύμη που περισσεύει αφήνοντας μια προεξοχή 2,5 εκ. Διπλώνουμε τη μισή από κάτω για να σχηματίσουν μια λωρίδα, και πιέζουμε για να σφραγίσει. (εγώ δεν ακολούθησα τις οδηγίες και βλέπετε τα αποτελέσματα). Τη βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να τη χρησιμοποιήσουμε, έως και 1 ημέρα.

Οδηγίες για τη γέμιση:

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς, με τη σχάρα στη χαμηλότερη θέση. Σε μπεν μαρί (ένα μπολ πάνω από μια κατσαρόλα με νερό που σιγοβράζει) λιώστε τη σοκολάτα και το βούτυρο, ανακατεύοντας κατά διαστήματα 2 έως 3 λεπτά.

Σε ένα μέτριο μπολ, ανακατέψτε μαζί (χωρίς να τα χτυπήσετε) τα αυγά, το σιρόπι γλυκόζης (για πιο εύκολη χρήση, λίγα δευτ. στο φούρνο μικροκυμάτων), τη ζάχαρη, τη βανίλια και το αλάτι. Υπό συνεχή ανάδευση, προσθέστε σταδιακά τη λιωμένη σοκολάτα και το μπέρμπον. Αδειάζουμε την γέμιση στο έτοιμο ταψί με τη ζύμη και το βάζουμε σε ένα μεγάλο ταψί φούρνου. Τακτοποιούμαι τα πεκάν σε ένα ενιαίο στρώμα πάνω από την γέμιση.

Ψήνουμε μέχρι να πήξει αλλά όχι τελείως (η γέμιση θα πρέπει να τρέμει λίγο όταν κουνήσουμε ελαφρά το ταψί) γα 50 έως 60 λεπτά. Αφήνουμε να κρυώσει εντελώς σε μία σχάρα, για τουλάχιστον 4 ώρες ή για όλη τη διάρκεια της νύχτας. Τη σερβίρουμε με ελαφρά χτυπημένη κρέμα γάλακτος.

Δεν τη δοκίμασα συνοδευμένη με κρέμα γάλακτος. Δεν χρειαζόμουν την κρέμα γάλακτος για να καλύψει τη γεύση της πίτας μου. Η πίτα μου ήταν τέλεια ακριβώς έτσι.

Η γεύση των ψημένων πεκάν στην επιφάνεια ήταν μια αποκάλυψη. Έκανα το λάθος να κόψω μερικά από τα πεκάν της συνταγής και να τα ανακατέψω με τη γέμιση. Την επόμενη φορά θα προσθέσω περισσότερα πεκάν για να καλύψω όλη την επιφάνεια της πίτας, έτσι ώστε κάθε μπουκιά να έχει τη σωστή ποσότητα ζύμης, σοκολάτας και πεκάν. 

Δεν ξέρω αν οι Αμερικανοί συμπεριλαμβάνουν τη συγκεκριμένη πίτα στη γιορτή των Ευχαριστιών τους, αλλά σίγουρα είναι μια πίτα που αξίζει κάθε ευχαριστώ που λες ενώ την τρως.

Το ρομπότ, ο Φρανκενστάιν και τα γενέθλια.

Ποιός έκανε το λάθος να υποσχεθεί τρισδιάστατες τούρτες στα ανίψια του? Εγώ φυσικά. Αποφάσισαν να γιορτάσουν τα γενέθλιά τους την ίδια μέρα για να καλέσουν όλους τους φίλους και συγγενείς, έτσι δεν είχα να φτιάξω μια τούρτα, αλλά δυο.

Αφού διαλέξαμε το σχέδιο της κάθε τούρτας, έπιασα δουλειά. Ευτυχώς για το πιο δύσκολο, το ρομπότ, βρήκα στο flickr αναλυτικές φωτογραφίες για την κατασκευή του. Το ρομπότ έγινε με λευκό παντεσπάνι και κρέμα λεμονιού, ενώ ο Φρανκενστάιν με σοκολατένιο παντεσπάνι και σαντιγί. Αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις ιδέες μου για πιο ασυνήθιστα υλικά, λόγω του "ευαίσθητου" ουρανίσκο του Άγγελου.

Τούρτα Ρομπότ

Αυτό το παντεσπάνι η μαμά μου το φτιάχνει εδώ και 40 χρόνια και το μόνο που έχει αλλάξει είναι η ποσότητα της ζάχαρης, που έχει μειωθεί σημαντικά.

Λευκό Παντεσπάνι (συνταγή μαμάς)
υλικά για ένα ταψί 23x30 εκ.

  7 αυγά, χωρισμένα
   340 γρ. ζάχαρη
   450 γρ. αλεύρι
   60 γρ. ζάχαρη για τη μαρέγκα
   1 κ.γ. κρεμόριο
   3/4 κ.γ. αλάτι
   2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
   2 κ.σ. φρέσκο ​​χυμό λεμονιού

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 °. Βουτυρώνουμε ελαφρά το ταψί και στρώνουμε τον πάτο και τα πλαϊνά με λαδόκολλα. Κοσκινίζουμε το αλεύρι, το μπέικιν και το αλάτι. Με ένα ηλεκτρικό μίξερ σε μέτρια ταχύτητα, χτυπάμε τους κρόκους και τη ζάχαρη μέχρι να γίνει ένα αφράτο μείγμα (περίπου 6 λεπτά). Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε καλά.

Με ένα μίξερ χειρός, χτυπάμε τα ασπράδια σε μέτρια ταχύτητα μέχρι να "αφρίσουν", περίπου 1 λεπτό. Προσθέτουμε το κρεμόριο και χτυπάμε σε μεγάλη ταχύτητα. Στη συνέχει προσθέτουμε τα 60 γρ. ζάχαρης συνεχίζοντας το χτύπημα μέχρι να σφίξει η μαρέγκα αλλά να μην στεγνώσει (περίπου 3 λεπτά).

Χρησιμοποιώντας μια λαστιχένια σπάτουλα, ανακατεύουμε το 1/4 από τη μαρέγκα στο μείγμα ζάχαρης/αυγού και στη συνέχεια την υπόλοιπη μαρέγκα. Ανακατεύουμε μόνο μέχρι τα ασπράδια δεν είναι πλέον ορατά. Προσθέτουμε σιγά-σιγά το αλεύρι και με τη λαστιχένια σπάτουλα ανακατεύουμε μόνο όσο χρειάζεται για να εξαφανιστεί το αλεύρι. Αν ανακατέψουμε πολλές φορές θα ξεφουσκώσουν τα ασπράδια. Αδειάζουμε στο ταψί και ψήνουμε για περ΄που 40 λεπτά, ελέγχοντας με μια οδοντογλυφίδα για σιγουριά.

Αφού κρυώσει το παντεσπάνι, το κόβουμε για να φτιάξουμε το ρομπότ. Ενώνουμε τα κομμάτια το παντεσπάνι με lemon curd, αφού πρώτα το συροποιάσουμε καθώς προχωράμε. Αν το συροποιάσουμε πρώτα ίσως δυσκολευτούμε να το μεταφέρουμε.  
Lemon curd μπορούμε να βρούμε στο Α.Β. Βασιλόπουλος, ή να φτιάξουμε μόνοι μας

Τούρτα Φρανκενστάιν

Η συνταγή για το σοκολατένιο κέικ αυτής της τούρτας προέρχεται από το Bake or Break, ένα από τα αγαπημένα μου blog. H γέμιση είναι με σαντιγί -morfat κονσέρβα, για να είναι σταθερή και να αντέξει το βάρος- η επικάλυψη είναι με ganash, και στο τέλος η ζαχαρόπαστα.

Η μόνη αλλαγή που έκανα στη συνταγή της BoB είναι να μειώσω την ποσότητα της ζάχαρης. Οι Αμερικάνοι γενικά βάζουν πάρα πολύ ζάχαρη για τα γούστα μου. Έβαλα 150 γρ. λευκή ζάχαρη αντί για τα 300 γρ. που ζητάει η συνταγή και άφησα την καφέ ζάχαρη στα 320 γρ. Το αλεύρι το υπολόγισα στα 130 γρ. το φλιτζάνι.

To κέικ σε στρόγγυλη φόρμα 32 εκ. διάμετρο και προσάρμοσα τα υλικά του κέικ για αυτό το μέγεθος.
Το κέικ δεν έγινε αρκετά υγρό, αλλά νομίζω ότι φταίω εγώ για αυτό. Αφού το έβγαλα από το φούρνο να κρυώσει και επειδή ήμουν απασχολημένη με άλλες προετοιμασίες, το άφησα εκτεθειμένο για πολλές ώρες χωρίς να το τυλίξω με σελοφάν. Δεν θα ξανακάνω το ίδιο λάθος.

Δεν μου αρέσει η ζαχαρόπαστα σαν γεύση αλλά στην συγκεκριμένη τούρτα δεν έδεσε άσχημα σαν σύνολο. Μπορώ να πω ότι το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό (αν εξαιρέσεις το στεγνό κέικ).

Eν αρχή ...

Είναι σχεδόν δυό χρόνια τώρα που σκέφτομαι να ξεκινήσω ένα blog μαγειρικής. Μετά τον απαιτούμενο χρόνο σκέψης και προετοιμασίας έφτασε η μεγάλη μέρα (ή νύχτα). Ξέρω! Κανείς δεν χρειάζεται ακόμα ένα blog μαγειρικής, αλλά δεν θα σας κάνω τη χάρη. 

Μου αρέσει να μαγειρεύω (κυρίως γλυκά) και να παρακολουθώ διάφορα blog μαγειρικής, αλλά τελευταία μου έχει γίνει σχεδόν εμμονή. Έτσι για την "επαναφορά" της πνευματικής μου γαλήνης ξεκινάω αυτό το blog. 

Καθότι γραφίστας στο επάγγελμα, με "διακατέχει" μια τελειομανία σχετικά με την μορφή του blog, τις αποστάσεις, τις γραμματοσειρές και τα ανεπιθύμητα πλαίσια (βλέπε φωτο) που δεν μπορείς να τα ξεφορτωθείς όσο και αν προσπαθείς !!! Θα καταφέρω να το ξεπεράσω κάποια στιγμή και θα προχωρήσω στην ουσία αυτού του blog. 
ΤΑ ΓΛΥΚΑ. 

Μια και μιλάμε για γλυκά, απολαύστε τον Σεμπάστιαν και την Ίμα.